Gevallen? Huilen maar!

Terwijl hij trots naar me zwaait vanop zijn fiets, valt hij op de straat. Hij zet wel zijn handjes maar veel te laat. Het gevolg is een kin die open ligt en veel bloed.

Ik snel naar hem toe en raap hem op. Zet me veilig aan de kant met mijn zoontje in mijn schoot en laat hem huilen.

Ondertussen kijk ik rustig naar de ernst van de situatie en ik kan zien dat de wonde lelijk is maar oké. Ik laat hem dus verder huilen en luister met mijn volle aandacht.

Hij huilt lang, heel lang, en hij trilt ook van de spanning en de stress. Ik blijf bij hem en laat hem huilen. Dat duurt zeker een volle 10 minuten.

Het huilen vermindert een beetje. 🧑🏻Je bent gevallen en dat doet heel veel pijn hé. 👦 (Huilt heel hard) Ja!🧑🏻(Ik luister en wacht) Ik ben hier schat. Het is veilig nu. 👦 Huilt heel hard. Ondertussen wordt er hulp aangeboden zoals ‘een pleister en tis gedaan’ of ‘even schommelen leidt hem wel af’ of ‘kom eerst maar mee binnen’ maar ik blijf zitten en luister eerst naar zijn tranen. Eenmaal thuis en na alle medische zorgen vraag ik hem te vertellen wat er is gebeurd..👦 Ikke fiets. Mama zien. Dan boempatat. Ikke pijn. Ook bloed erbij! (En hij barst opnieuw in tranen uit.)🧑🏻Ja, en dat deed pijn hé.

Die avond herhaalt hij het meerdere keren. We tekenen een mannetje dat hij dan met rode verf bekladt en vervolgens met post-its (pleisters). Even later speelt hij doktertje met een aantal playmobil mannetjes.

Het minimaliseren of afleiden van de pijn stopt de tranen wel, maar niet de emotionele verwerking. Kinderen zullen vaak lang(er) huilen als de pijn erkend en hun gevoel beluisterd wordt. Enkel wanneer ze zich geheel veilig voelen, zullen ze helemaal en volledig uithuilen.

Dankzij huilen kunnen de stress en spanning rond de gebeurtenis en pijn verminderen. Elke fysieke ‘wonde’ brengt ook een emotionele ‘wonde’ met zich mee.

Ontladen via huilen en ook spel zoals hierboven helpen dan met het helen van de emotionele wonde. Hoe meer aandacht die krijgt, hoe sneller en duurzamer die verwerkt kan worden. Blijft er nog stress over, dan kan dat terugkeren in angst of spanning voor bedtijd, ongewenst gedrag, etc.

Dus: huilen maar!

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.