Afstemmen op emotionele triggers

Mijn dochter (bijna 5j) is heel erg moe. Ze ligt in bed klaar om te slapen, maar ze kan de slaap niet vatten.

Ik raak ze aan, maar ze reageert geïrriteerd. Ze is overprikkeld oftewel ze heeft veel spanning opgebouwd waardoor ze zich niet ontspannen voelt in haar lichaam. Dat verhindert dat ze kan in slaap vallen.

Ik raak haar zachtjes opnieuw aan. De tranen komen los. Ik blijf, ben stil en luister. Ze legt zich nu op de grond en stopt met huilen. Zachtjes neem ik haar voetjes vast. Die fungeren nu letterlijk als grens waartegen ze kan ontladen: ze duwt wel tegen mijn handen nu, maar zonder hard te stampen. Eventjes gaat dit over in een heen-en-weer duwspelletje wat ze wel leuk vindt. Haar ademhaling vertraagt nu wat en ze wordt rustiger. Ik raak haar opnieuw aan, ditmaal streel ik haar wang. Toch weer irritatie en enkele tranen. Ze stopt weer met huilen. Nu vraagt ze of ze naar beneden mag gaan spelen. Ik stel een liefdevolle grens en zeg haar dat ik dat niet kan toelaten. Ze huilt verder. Zo wisselen het huilen, het lachen, en het begrenzen elkaar af. De spanning neemt af en ze gaat tevreden slapen.

Door te spelen met de balans tussen begrenzen (emotionele trigger aanraken) en liefdevolle aandacht en aanwezigheid geven, zal je kind het eigen natuurlijk herstelmechanisme aanspreken en doen wat nodig is om helemaal tot ontspanning te komen.

Wanneer je kind moe is, zich verbonden voelt, en ontspannen is in het lichaam, zal het makkelijker in slaap vallen. Slaap zacht.

Leave a comment

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.